น้ำประปา (Tap water)

น้ำประปา คือ น้ำจากแหล่งน้ำธรรมชาติ เช่น แม่น้ำ สระเก็บน้ำ น้ำบาดาล ที่ผ่านกระบวนการต่างๆเพื่อ ให้น้ำมีคุณภาพที่สามารถใช้ในการอุปโภค บริโภคได้ โดยปัจจุบันประเทศไทยใช้หลักการผลิตน้ำประปาแบบตกตะกอนเคมี จากนั้นผ่านระบบกรองและฆ่าเชื้อโรคตามลำดับ
แหล่งน้ำธรรมชาติแบ่งออกเป็น 2 ประเภท ดังนี้
     1. น้ำผิวดิน ได้แก่น้ำในแม่น้ำลำคลอง ทะเลสาบและในพื้นที่ชุ่มน้ำที่เป็นน้ำจืด ปกติน้ำผิวดินจะได้รับการเติมจากฝน และจะหายไปตามธรรมชาติด้วยการะเหย การไหลออกสู่ทะเลและการซึมลงไปใต้ดิน
     2. น้ำใต้ผิวดินหรือน้ำใต้ดินหมายถึงน้ำจืดที่ขังอยู่ในช่องว่างของดินหรือหิน และยังหมายถึงน้ำที่ไหลอยู่ภายในชั้นหินอุ้มน้ำ หรือชั้นน้ำ (Aquifer) ซึ่งอยู่ต่ำกว่าระดับน้ำใต้ดิน (water table) ในบางครั้งก็มีประโยชน์ที่จะแยกให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่าง น้ำใต้ผิวดินที่อยู่ใกล้และสัมพันธ์กับน้ำผิวดิน กับ น้ำผิวดินที่สัมพันธ์กับน้ำใต้ผิวดินที่อยู่ลึกมากในชั้นหินอุ้มน้ำ บางครั้งก็เรียกน้ำชนิดนี้ว่า “น้ำซากดึกดำบรรพ์” (Fossil water)
ค่าใช้จ่ายในการบำบัดน้ำประปาจะค่อนข้างถูกกว่าน้ำรีไซเคิ้ล เนื่องจากคุณภาพน้ำดิบจะมีความสะอาดกว่า แต่ทั้งนี้จากสภาพภูมิอากาศโลกในปัจจุบัน ทำให้ปริมาณน้ำจากแหล่งน้ำธรรมชาติมีความผันผวน และมีปัญหาในการใช้น้ำในช่วงที่สภาพอากาศแห้งแล้ง เกิดการขาดแคลนน้ำได้